Świat
Anna Kowalczyk
Korespondentka zagraniczna w redakcji Veritop. Komentuje politykę międzynarodową, konflikty i dyplomację. Wolne chwile spędza na rowerze i w kuchni eksperymentując z przepisami z całego świata.
Ponad dwadzieścia angielskich gospod i pubów chwali się, że działa dłużej niż wszystkie inne w kraju. Część z nich twierdzi nawet, że ich historia sięga czasów wikingów i Sasów. Archeolog budowlany dr James Wright z Historic England po dokładnym zbadaniu tych deklaracji doszedł do wniosku, że żadna z nich nie jest prawdziwa.
Jego zdaniem trudno potwierdzić, by jakikolwiek pub powstał i był używany jako gospoda lub szynk przed XV wiekiem, a potem działał nieprzerwanie do dziś. Po żmudnym śledztwie, w którym pomogło datowanie drewnianych belek metodą dendrochronologii, Wright wskazał The George Inn w Norton St Philip w hrabstwie Somerset. Ta gospoda przyjmuje gości nieprzerwanie od około 1430–1432 roku i to ona jest najstarszym pubem w Anglii.
„Żaden z kandydatów do tytułu najstarszego pubu, a jest ich ponad dwadzieścia, nawet się do tego nie zbliża” – powiedział Guardianowi. O samym George Inn dodał, że historia architektury jego kamienia i drewna wskazuje na ponad 600 lat nieprzerwanej służby. Budynek powstał w XIV wieku z inicjatywy mnichów z pobliskiego klasztoru Hinton Priory.
Datowanie słojów drewna pozwoliło naukowo ustalić wiek belek. Wright wyjaśnił, że średniowieczni cieśle nie zwlekali – ścinali drzewo, gdy było jeszcze zielone, i niemal od razu przystępowali do budowy. Data ścięcia drewna daje więc niemal dokładną datę wzniesienia budynku.
Konkurenci mają inne wersje. Ye Olde Fighting Cocks w St Albans w hrabstwie Hertfordshire podaje, że powstał około 800 roku. The Bingley Arms w Bardsey w West Yorkshire ogłasza na swojej stronie, że jest „pierwotnym angielskim pubem – oficjalnie najstarszym w Brytanii”, sięgającym ponad tysiąca lat wstecz, do czasów, gdy wikingowie podbijali części kraju. Z kolei The Royal Standard w Beaconsfield w Buckinghamshire chwali się, że chętnie zaglądali tam Zachodni Sasi króla Alfreda Wielkiego około 880 roku.
Wright uważa, że większość takich opowieści to „nowoczesne strategie marketingowe”. Przypomniał, że Fighting Cocks często datuje się na 793 rok, ale ta data pojawiła się prawdopodobnie dopiero w 1926 roku na pocztówce. Wcześniej mówiono o 1030, 770 i 672 roku. Budynek miał zacząć życie jako klasztorny gołębnik wzniesiony około 1400 roku, a pewne jest jedynie, że jako publiczny dom piwny działał w pierwszej dekadzie XIX wieku.
Wiele pubów twierdzi też, że wymienia je Domesday Book. „W Domesday Book nie ma żadnych pubów, więc każdy, kto twierdzi, że jest tam wymieniony, nabiera was” – zaznaczył archeolog. Jego zdaniem takie deklaracje rzadko wyrastają z folkloru, a częściej z przemyślanej strategii właścicieli, dzierżawców, browarów i spółek prowadzących puby, którzy liczą na to, że goście nie wiedzą, jak precyzyjnie datować zabytkowe budynki.